Bugün Böyle Olsun


En yakınınızı kaybettiğinizde yarattığı boşluğu duyumsamanız zaman alıyor. Dostlarınızın, arkadaşlarınızın dayanışması, acınızı paylaşmaya gelenlere karşı güçlü durma çabanız erteliyor gidenle baş başa kalmayı. Günlük yaşam kendini yeniden dayatınca, olağan akışına girince anlıyorsunuz yavaş yavaş. Nasıl bir boşlukla karşılaştığınızı. Gariptir, yıllar geçtikçe o boşluğun yok olacağını düşünüyorsunuz. Oysa, daha da büyüyor, yükü ağırlaşıyor.

Bugün sözü Cemal Süreya’ya bırakıyorum.

AZ YAŞADIKSA DA

Ben kibriti çaktığım zaman
Her şey kırmızıydı yüzün olarak
Ben kibriti çaktığım zaman
Çünkü her yüz bir memlekettir

Ben sigaramı yaktığım zaman
Çünkü her sigara bir kelimedir
Ben sigaramı yaktığım zaman
Güz günleriydi bir şarkı olarak

Bir güvercin ben öldüğüm zaman
Nice hüzünlerden yaprak yaprak
Bir güvercin ben öldüğüm zaman
(*)

SİZİN HİÇ BABANIZ ÖLDÜ MÜ?

Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler
Babamdan ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç hamama gittiniz mi?
Ben gittim lambanın biri söndü
Gözümün biri söndü kör oldum
Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak
Şöylelemesine maviydi kör oldum
Taşlara gelince hamam taşlarına
Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi
Taşlarda yüzümün yarısını gördüm
Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü
Yüzümden ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?
(*)

O ve onun gibi insanlar iyi, erdemli bireyler yetiştirmek için çabaladılar hayatları boyunca. Yattıkları yer ışıl ışıl olsun.

Cemal Süreya: “Sevda Sözleri” (Toplu Şiirler) / YKY / 44. Baskı – Sayfa 60 a.g.ç.y / sayfa 26

Ahmet Tüzün

Cumhuriyet Akdeniz - 2 Şubat 2012